Olumiant 4mg Filmomh Tabl 28 X 4mg

Baricitinib dient alleen te worden gebruikt als er geen andere gepaste behandeling beschikbaar is bij patiënten: - van 65 jaar en ouder; - met een voorgeschiedenis van atherosclerotische cardiovasculaire ziekte of andere cardiovasculaire risicofactoren (zoals patiënten die roken of in het verleden langdurig hebben gerookt); - met risicofactoren voor maligniteit (bijv. bestaande maligniteit of een voorgeschiedenis van maligniteit)

Het gebruik van JAK-remmers bij patiënten van 65 jaar en ouder Vanwege verhoogd risico op MACE, maligniteiten, ernstige infecties en mortaliteit door alle oorzaken bij patiënten van 65 jaar en ouder, dat werd waargenomen in een groot gerandomiseerd onderzoek met tofacitinib (een andere JAK-remmer), dient baricitinib alleen te worden gebruikt bij deze patiënten als er geen andere gepaste behandeling beschikbaar is.

Infecties Ernstige en soms fatale infecties, waaronder opportunistische infecties, zijn gemeld bij patiënten die andere JAK-remmers kregen. Infecties zoals bovensteluchtweginfecties komen met baricitinib vaker voor dan met placebo (zie rubriek 4.8). In klinische onderzoeken bij reumatoïde artritis kwamen infecties vaker voor bij de combinatietherapie met methotrexaat dan bij baricitinib-monotherapie. De risico's en voordelen van behandeling moeten vóór het starten met baricitinib zorgvuldig worden afgewogen bij patiënten met actieve, chronische of recidiverende infecties (zie rubriek 4.2). Als een infectie optreedt, moet de patiënt zorgvuldig worden gemonitord en de behandeling moet tijdelijk worden stopgezet als de patiënt niet op standaardtherapie reageert. De behandeling dient pas te worden hervat nadat de infectie is verdwenen. Aangezien er een hogere incidentie is van infecties bij oudere en diabetische patiëntengroepen in het algemeen, is voorzichtigheid geboden bij de behandeling van ouderen en patiënten met diabetes. Bij patiënten die ouder zijn dan 65 jaar dient baricitinib alleen te worden gebruikt als er geen andere gepaste behandeling beschikbaar is.

Tuberculose Patiënten moeten vóór instelling van therapie op tuberculose (TB) worden gescreend. Baricitinib mag niet worden gegeven aan patiënten met actieve TB. Bij patiënten met niet eerder behandelde, latente TB moet anti-TB-therapie vóór de start van de behandeling worden overwogen.

Hematologische afwijkingen Een absolute neutrofielentelling (ANC) < 1 x 10^9 cellen/l, een absolute lymfocytentelling (ALC) < 0,5 x 10^9 cellen/l en een hemoglobinegehalte < 5 mmol/l zijn gemeld in klinische onderzoeken. Behandeling dient niet te worden ingesteld bij patiënten met een ANC < 1 x 10^9 cellen/l, een ALC < 0,5 x 10^9 cellen/l of een hemoglobinegehalte < 5 mmol/l of moet tijdelijk worden gestopt als deze bevindingen zich voordoen bij routinematige controle van de patiënt (zie rubriek 4.2). Bij oudere patiënten met reumatoïde artritis is het risico op lymfocytose verhoogd. Er zijn zeldzame gevallen van lymfoproliferatieve aandoeningen gemeld.

Virale reactivatie In klinische onderzoeken is virale reactivatie, waaronder gevallen van reactivatie van het herpesvirus (bijvoorbeeld herpes zoster, herpes simplex) gemeld (zie rubriek 4.8). In klinische onderzoeken bij reumatoïde artritis werd herpes zoster vaker gemeld bij patiënten ≥ 65 jaar, die eerder behandeld waren met zowel biologische als synthetische conventionele DMARD's. Als een patiënt herpes zoster ontwikkelt, moet de behandeling tijdelijk worden gestopt totdat de verschijnselen verdwijnen. Vóór instelling van behandeling met baricitinib moet overeenkomstig de klinische richtlijnen op virale hepatitis worden gescreend. Patiënten met aanwijzingen van actieve hepatitis B- of C-infectie werden van klinische onderzoeken uitgesloten. Patiënten die positief waren voor hepatitis C-antilichamen maar negatief voor hepatitis C-virus-RNA mochten deelnemen. Patiënten met hepatitis B-oppervlakteantilichamen en hepatitis B-kernantilichamen zonder hepatitis B-oppervlakteantigeen mochten ook deelnemen; dergelijke patiënten moeten worden gemonitord op expressie van hepatitis B-virus (HBV)-DNA. Als HBV-DNA wordt gedetecteerd, moet een leverspecialist worden geconsulteerd om te bepalen of de behandeling moet worden onderbroken.

Vaccinatie Er zijn geen gegevens beschikbaar over de reactie op vaccinatie met levende vaccins bij patiënten die baricitinib krijgen. Gebruik van verzwakt, levende, vaccins tijdens, of direct voor behandeling met baricitinib wordt niet aanbevolen. Vóórdat met de behandeling wordt gestart, wordt aanbevolen om de vaccinatiestatus van alle patiënten, en in het bijzonder van pediatrische patiënten, op orde te brengen, in overeenstemming met de laatste vaccinatierichtlijnen.

Lipiden Dosisafhankelijke verhogingen van de bloedlipidenparameters bij met baricitinib behandelde pediatrische en volwassen patiënten zijn gemeld (zie rubriek 4.8). Bij volwassenen verminderde de verhoging van het lage dichtheid lipoproteïne (LDL)-cholesterol bij behandeling met een statine naar waarden van voor de behandeling. Ongeveer 12 weken na instelling van de behandeling moeten de lipidenparameters worden beoordeeld bij zowel pediatrische als volwassen patiënten; daarna moeten patiënten worden behandeld volgens de internationale klinische richtlijnen voor hyperlipidemie.

Verhogingen van de levertransaminasen Dosisafhankelijke verhogingen van alaninetransaminase (ALT) en aspartaattransaminase (AST) in het bloed zijn gemeld bij patiënten behandeld met baricitinib (zie rubriek 4.8). Verhogingen van ALT en AST naar ≥ 5 en ≥ 10 x de bovengrens van normaal (ULN) zijn gemeld in klinische onderzoeken. In klinische onderzoeken bij reumatoïde artritis kwamen verhoogde levertransaminasen bij de combinatie met methotrexaat vaker voor dan bij monotherapie met baricitinib (zie rubriek 4.8). Als tijdens de routinematige controle van de patiënt verhogingen van ALT of AST worden waargenomen en door het geneesmiddel geïnduceerde leverschade wordt vermoed, moet de behandeling tijdelijk worden stopgezet totdat deze diagnose is uitgesloten.

Maligniteit Immunomodulerende geneesmiddelen kunnen het risico op maligniteiten, waaronder lymfoom, verhogen. Lymfoom en andere maligniteiten zijn gemeld bij patiënten die JAK-remmers, waaronder baricitinib, kregen. In een groot gerandomiseerd, actief-gecontroleerd onderzoek met tofacitinib (een andere JAK-remmer) bij patiënten met reumatoïde artritis van 50 jaar en ouder en met ten minste één extra cardiovasculaire risicofactor, werd een hoger aantal maligniteiten, met name longkanker, lymfoom en niet-melanoom huidkanker (NMSC), waargenomen met tofacitinib in vergelijking met TNF-remmers. Bij patiënten die ouder zijn dan 65 jaar, patiënten die roken of in het verleden langdurig hebben gerookt of met andere risicofactoren voor maligniteit (bijv. bestaande maligniteit of een voorgeschiedenis van maligniteit) dient baricitinib alleen te worden gebruikt als er geen andere gepaste behandeling beschikbaar is. Periodiek huidonderzoek wordt aanbevolen voor alle patiënten, vooral die met risicofactoren voor huidkanker.

Veneuze trombo-embolie In een retrospectief observationeel onderzoek met baricitinib bij patiënten met reumatoïde artritis werd een hoger aantal veneuze trombo-embolische voorvallen (VTE) waargenomen ten opzichte van patiënten die werden behandeld met TNF-remmers (zie rubriek 4.8). In een groot gerandomiseerd, actief-gecontroleerd onderzoek met tofacitinib (een andere JAK-remmer) bij patiënten met reumatoïde artritis van 50 jaar en ouder en met ten minste één extra cardiovasculaire risicofactor, werd een dosisafhankelijk hoger percentage VTE, waaronder diepe veneuze trombose (DVT) en longembolie (LE), waargenomen bij tofacitinib in vergelijking met TNF-remmers. Bij patiënten met cardiovasculaire risicofactoren of risicofactoren voor maligniteiten (zie ook rubriek 4.4 "Ernstige ongewenste cardiovasculaire voorvallen (MACE)" en "Maligniteit") dient baricitinib alleen te worden gebruikt als er geen andere gepaste behandeling beschikbaar is. Bij patiënten met bekende risicofactoren voor VTE anders dan cardiovasculaire risicofactoren of risicofactoren voor maligniteiten, dient baricitinib met voorzichtigheid te worden gebruikt. VTE risicofactoren anders dan cardiovasculaire risicofactoren of risicofactoren voor maligniteiten zijn een eerder VTE, patiënten die een grote operatie ondergaan, immobilisatie, het gebruik van gecombineerde hormonale anticonceptiva of hormoonvervangende behandeling en erfelijke stollingsstoornis. Patiënten moeten tijdens de behandeling met baricitinib periodiek opnieuw worden geëvalueerd om veranderingen in het risico op VTE te beoordelen. Evalueer onmiddellijk patiënten met tekenen en symptomen van VTE en stop met het gebruik van baricitinib bij patiënten met verdenking op VTE, ongeacht de dosering of indicatie.

Ernstige ongewenste cardiovasculaire voorvallen (MACE) In een retrospectief observationeel onderzoek met baricitinib bij patiënten met reumatoïde artritis werd een hoger aantal MACE waargenomen ten opzichte van patiënten die werden behandeld met TNF-remmers. In een groot gerandomiseerd, actief-gecontroleerd onderzoek met tofacitinib (een andere JAK-remmer) bij patiënten met reumatoïde artritis van 50 jaar en ouder en met ten minste één extra cardiovasculaire risicofactor, werd een hoger aantal ernstige ongewenste cardiovasculaire voorvallen (MACE), gedefinieerd als cardiovasculair overlijden, niet-fataal myocardinfarct (MI) en niet-fatale beroerte, waargenomen bij tofacitinib in vergelijking met TNF-remmers. Baricitinib dient daarom alleen te worden gebruikt als er geen andere gepaste behandeling beschikbaar is bij patiënten ouder dan 65 jaar, patiënten die roken of in het verleden langdurig hebben gerookt, en patiënten met een voorgeschiedenis van atherosclerotische cardiovasculaire ziekte of met andere cardiovasculaire risicofactoren.

Laboratoriummonitoring Tabel 1. Laboratoriumwaarden en richtlijnen voor monitoring

Laboratoriumwaarde Actie Richtlijn voor monitoring Lipidenparameters Patiënten moeten worden behandeld volgens de internationale klinische richtlijnen voor hyperlipidemie 12 weken na instelling van de behandeling en daarna volgens de internationale klinische richtlijnen voor hyperlipidemie Absolute neutrofielentelling (ANC) Behandeling moet worden onderbroken als de ANC < 1 x 10^9 cellen/l is en kan worden hervat zodra de ANC weer boven deze waarde komt Vóór instelling van behandeling en daarna overeenkomstig de routinematige controle voor patiënten Absolute lymfocytentelling (ALC) Behandeling moet worden onderbroken als de ALC < 0,5 x 10^9 cellen/l is en kan worden hervat zodra de ALC weer boven deze waarde komt Hemoglobine (Hb) Behandeling moet worden onderbroken als de Hb < 5 mmol/l is en kan worden hervat zodra de Hb weer boven deze waarde komt Levertransaminasen Behandeling moet tijdelijk worden gestopt als door het geneesmiddel geïnduceerde leverschade wordt vermoed

Reumatoïde artritis

Baricitinib is geïndiceerd voor gebruik bij volwassen patiënten die onvoldoende hebben gereageerd op één of meer disease-modifying anti-rheumatic drugs (DMARD's) of daar intolerant voor zijn voor de behandeling van matige tot ernstige reumatoïde artritis. Baricitinib kan worden gebruikt als

Atopische dermatitis

Baricitinib is geïndiceerd voor de behandeling van matige tot ernstige atopische dermatitis bij volwassen en pediatrische patiënten van 2 jaar en ouder die in aanmerking komen voor systemische therapie.

Alopecia areata

Baricitinib is geïndiceerd voor de behandeling van ernstige alopecia areata bij volwassen patiënten.

Juveniele idiopathische artritis

Baricitinib is geïndiceerd voor de behandeling van actieve juveniele idiopathische artritis bij patiënten van 2 jaar en ouder die onvoldoende hadden gereageerd op of intolerantie hebben gehad voor een of meer eerdere conventionele synthetische of biologische DMARD's.

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Farmacodynamische interacties

Immunosuppressieve geneesmiddelen De combinatie met biologische DMARD's, biologische immunomodulatoren of andere JAK-remmers is niet onderzocht. Bij reumatoïde artritis en juveniele idiopathische artritis was het gebruik van baricitinib samen met krachtige immunosuppressieve geneesmiddelen zoals azathioprine, tacrolimus of ciclosporine in klinische onderzoeken beperkt; een risico op additieve immunosuppressie kan niet worden uitgesloten. Bij atopische dermatitis en alopecia areata is de combinatie met ciclosporine of andere potente immunosuppressiva niet onderzocht en wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.4).

Potentiële beïnvloeding van de farmacokinetiek van baricitinib door andere geneesmiddelen

Transporters In vitro is baricitinib een substraat voor organische aniontransporter (OAT)3, P-glycoproteïne (Pgp), breast cancer resistance protein (BCRP) en multidrug and toxic extrusion protein (MATE)2-K. In een klinisch farmacologisch onderzoek leidde toediening van probenecide (een OAT3-remmer met hoog remmend potentieel) tot een ongeveer 2-voudige verhoging van de AUC(0-∞) zonder verandering in de tmax of Cmax van baricitinib. Daarom dient bij patiënten die een OAT3-remmer met een hoog remmend potentieel gebruiken, zoals probenecide, de aanbevolen dosering baricitinib te worden gehalveerd (zie rubriek 4.2). Er is geen klinisch farmacologisch onderzoek verricht met OAT3-remmers met een lager remmend potentieel. De prodrug leflunomide wordt snel omgezet in teriflunomide, dat een zwakke OAT3-remmer is en daardoor kan leiden tot een toename in de blootstelling aan baricitinib. Omdat er geen specifieke interactiestudies zijn uitgevoerd, dient voorzichtigheid betracht te worden als leflunomide of teriflunomide gelijktijdig met baricitinib worden gegeven. Gelijktijdig gebruik van de OAT3-remmers ibuprofen en diclofenac kan leiden tot een verhoogde blootstelling aan baricitinib, hoewel hun remmingspotentieel lager is vergeleken met probenicide; daarom wordt een klinisch relevante interactie niet verwacht.

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben, al krijgt niet iedereen daarmee te maken.

Ernstige bijwerkingen

Infecties zoals gordelroos en longontsteking, die bij 1 op de 10 mensen kunnen voorkomen: Als u de volgende klachten krijgt, vertel dit dan direct aan uw arts of zoek direct medische hulp; het kunnen tekenen zijn van:

gordelroos (herpes zoster): pijnlijke huiduitslag met blaren en koorts (dit kwam zeer zelden voor bij atopische dermatitis. Dit kwam soms voor bij alopecia areata) longontsteking: aanhoudende hoest, kortademigheid en vermoeidheid (dit kwam soms voor bij atopische dermatitis en alopecia areata)

Ernstige longontsteking en ernstige herpes zoster kwamen soms voor.

Andere bijwerkingen

Zeer vaak (kunnen voorkomen bij meer dan 1 op de 10 mensen)

keel- en neusinfecties hoge concentraties bloedvet (cholesterol), aangetoond in bloedonderzoek

Vaak (kunnen voorkomen bij minder dan 1 op de 10 mensen)

koortsuitslag (herpes simplex) infectie waardoor u misselijk wordt of diarree krijgt (gastro-enteritis) urineweginfectie hoog aantal bloedplaatjes (cellen die een rol spelen bij de bloedstolling), aangetoond in bloedonderzoek (dit kwam soms voor bij atopische dermatitis en alopecia areata) hoofdpijn misselijkheid (dit kwam soms voor bij atopische dermatitis) maagpijn (dit kwam soms voor bij alopecia areata) hoge concentraties leverenzymen, aangetoond in bloedonderzoek (dit kwam soms voor bij atopische dermatitis) huiduitslag acne (dit kwam soms voor bij reumatoïde artritis) hogere concentratie van een enzym dat creatinekinase wordt genoemd, aangetoond in bloedonderzoek (dit kwam soms voor bij reumatoïde artritis) ontsteking (zwelling) van de haarfollikels, met name op de hoofdhuid, die samenhangt met haargroei (wordt bij alopecia areata gezien)

Soms (kunnen voorkomen bij minder dan 1 op de 100 mensen)

laag aantal witte bloedcellen (neutrofielen), aangetoond in bloedonderzoek hoge concentraties bloedvet (triglyceriden), aangetoond in bloedonderzoek hoge concentraties leverenzymen, aangetoond in bloedonderzoek (dit kwam vaak voor bij alopecia areata) gewichtstoename opzwellen van het gezicht netelroos bloedstolsels in de bloedvaten van de longen bloedstolsels in de bloedvaten van de benen of bekken, diepe veneuze trombose genoemd (DVT) diverticulitis (pijnlijke ontsteking van zakjes in de darmwand)

Kinderen en jongeren tot 18 jaar ‒ Polyarticulaire juveniele idiopathische artritis, enthesitis-gerelateerde artritis en juveniele artritis psoriatica: In een onderzoek van kinderen van 2 jaar en ouder met polyarticulaire juveniele idiopathische artritis, enthesitis-gerelateerde artritis en juveniele artritis psoriatica, kwam hoofdpijn zeer vaak voor, een laag aantal witte bloedcellen en bloedstolsels in de longen kwamen vaak voor (beide 1 van de 82 kinderen). ‒ Pediatrische atopische dermatitis: In een onderzoek van kinderen van 2 jaar en ouder met atopische dermatitis kwamen de bijwerkingen overeen met die bij volwassen patiënten, met uitzondering van een laag aantal witte bloedcellen (neutrofielen), wat vaker voorkwam in vergelijking met volwassenen. ‒ Jongeren tot 18 jaar met alopecia areata: In een onderzoek van jongeren van 12 jaar en ouder met alopecia areata kwamen de bijwerkingen overeen met die bij volwassen patiënten, met uitzondering van acne en een laag aantal witte bloedcellen (neutrofielen), wat vaker voorkwam in vergelijking met volwassenen. Het melden van bijwerkingen Krijgt u last van bijwerkingen, neem dan contact op met uw arts, apotheker of verpleegkundige. Dit geldt ook voor mogelijke bijwerkingen die niet in deze bijsluiter staan. U kunt bijwerkingen ook rechtstreeks melden via het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten, www.fagg.be, Afdeling Vigilantie: Website: www.eenbijwerkingmelden.be, e-mail: adr@fagg-afmps.be. Door bijwerkingen te melden, kunt u ons helpen meer informatie te verkrijgen over de veiligheid van dit geneesmiddel.

Wanneer mag u dit middel niet gebruiken?

U bent allergisch voor een van de stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6. U bent zwanger of denkt zwanger te zijn.

Bent u zwanger, denkt u zwanger te zijn, wilt u zwanger worden of geeft u borstvoeding? Neem dan contact op met uw arts of apotheker voordat u dit geneesmiddel gebruikt. Tijdens behandeling met Olumiant en tot minstens één week na de laatste behandeling met Olumiant moet u een effectieve methode van anticonceptie gebruiken om te voorkomen dat u zwanger wordt. Als u zwanger wordt, moet u dat tegen uw arts zeggen, omdat Olumiant niet tijdens de zwangerschap mag worden gebruikt. U mag Olumiant niet gebruiken terwijl u borstvoeding geeft omdat het onbekend is of dit geneesmiddel in de moedermelk terechtkomt. U en uw arts moeten besluiten of u borstvoeding geeft of Olumiant gebruikt. U mag niet beide doen.

De behandeling moet worden gestart door een arts met ervaring in het vaststellen en behandelen van uw aandoening. Gebruik dit geneesmiddel altijd precies zoals uw arts of apotheker u dat heeft verteld. Twijfelt u over het juiste gebruik? Neem dan contact op met uw arts of apotheker.

Volwassenen met reumatoïde artritis, atopische dermatitis en alopecia areata De aanbevolen dosering is 4 mg eenmaal per dag. Uw arts kan u een lagere dosering van 2 mg eenmaal per dag geven, vooral als u ouder bent dan 65 jaar of als u een hogere kans heeft op infecties, of op de ontwikkeling van bloedstolsels, ernstige hart- en vaataandoeningen of kanker.

Als het geneesmiddel goed werkt, kan uw arts besluiten de dosering te verlagen.

Als uw nieren minder goed werken, is de aanbevolen dosering Olumiant 2 mg eenmaal per dag.